More servicesWindows Live
HomeHotmailSpacesOneCare
 
MSN
Sign in
 
 
Spaces home  Dirk LagastPhotosProfileFriendsMore Tools Explore the Spaces community

Dirk Lagast

View spaceSend a message
Occupation:
Location:
"De leefwereld van de werkende bevolking, loontrekkende, ambtenaren van lagere echelons of kleine zelfstandigen is geen lachertje.", Stephen Bouquin - Hoogleraar sociologie Universiteit Amiens
Leg jouw ei hier. Bedankt voor je bezoek!
  • January 05 2:27 PM
    Uw beroep is werkmens schrijf je. Ik vind dat geen beroep. Dan is niks doen er ook één....Open mond
  • November 08 10:07 PM

    Dirk, ‘t is hier Michel,

    Knokke Heist en zo maar ‚k woon daar ook nie meer.

    ’t Doe mij deugd dat ge nog altijd aktief zijt zoals toen, .... weet je nog die nacht op jou appartementje, in Terreneuve, en gans de nacht "This is the end" na wat blowing en een tripensoep bij den turk. (en zo kon den Jim der ook van genieten he)

    Uw aangenaam smoel is nog zoals toen

    Groetjes, en ik probeer ook een beetje nen socialist te zijn nu,

    Michel

Nuttige en interessante weetjes !

Dirk Lagast

Socialist en werkmens van origine. Bruxellois par conviction.
May 09

Een dagje Oostende - Une journée à Ostende

 
S-Academie
Koekelberg
 
Een dagje OOSTENDE : zaterdag 28 juni 2008
Une journée à OSTENDE : samedi, le 28 juin 2008

Programma
08u45: Vertrek/départ Vanhuffelplein/Place Vanhuffel
09u00: Vertrek/départ Bastenakenplein/Place de Bastogne
10u30: Oostende:vrij bezoek + animaties, straatoptredens, feest en
        show : Brahim, Gene Thomas en Rob De Nijs (zie http://www.socmut.be/SocMut/Thema/dagjeoostende2008.htm)
        Ostende : visite libre et participation aux animations
18u00: Vertrek naar/départ à Koekelberg
+/- 19u30: Koekelberg

Bijdrage/P.a.f.
-12 jaar/ans: 6€
+12 jaar/ans: 10€
(voor busvervoer, attracties en animatie, shows)
(pour autocar, attractions et animations, shows)

Inschrijvingen - inscriptions
Door storting op rekeningnummer 068-2298861-85 van S-Plus Brussel (met vermelding van het aantal deelnemers)
Par versement au compte 068-2298861-85 de S-Plus Brussel (marquer combien de personnes participent)

Vooraf telefoneren naar/Veuillez d'abord téléphoner à:
Dirk Lagast – 0485/58 47 27 of/ou Rohnny Buyens S-Plus – 0476/545869
of via e-mail : dirk.lagast@chello.be
 

Syndicale actieweek ABVV van 9 tot 13 juni 2008

 
Syndicale actieweek ABVV
van 9 tot 13 juni 2008     
 
Samen sterk
 
 
 
Het ABVV besliste om in de week van 9 tot 13 juni acties te voeren om het probleem van de koopkracht opnieuw aan te kaarten. Deze acties zullen provinciaal verschillend zijn.
 
De koopkrachtevolutie blijft voor heel veel mensen probleem
nummer 1.
 
Overal waar werknemers samenkomen, blijkt dat de ongerustheid hierover groot is. Het ABVV wil daarom nog voor de zomervakantie een signaal geven aan regering en werkgevers.
Ten aanzien van de regering is de boodschap dat:
de ondernemingen reeds langs de kassa gepasseerd zijn, ondermeer met de notionele intrestaftrek het budget voor de verhoging van de sociale uitkeringen - waarover in september onderhandeld wordt - voldoende hoog moet zijn
  • fiscale maatregelen sociaal moeten zijn, en de lage en middelhoge lonen ten goede moeten komen
  • er rechtvaardige belastingmaatregelen moeten komen (o.m. fraudebestrijding, kapitaalinkomens beter belasten, …)
  • de bestaande maatregelen, bedoeld om de energiekost voor de gezinnen onder controle te houden, verlengd moeten worden en dat er bijkomende maatregelen genomen moeten worden ten laste van de betrokken sectoren.

    Ten aanzien van de werkgevers zijn deze acties een aanloop naar de onderhandelingen eind 2008 en begin 2009.

  • Het ABVV zal looneisen stellen, met ondermeer een verhoging van het brutoloon, te beginnen met de minimumlonen. Want naast mensen met een uitkering ondervinden ook werkenden - de lage én meer en meer ook de middeninkomens - hinder van de koopkrachtevolutie.

     
    Het spreekt voor zich dat het ABVV elke poging om het indexsysteem onderuit te halen als een provocatie zullen beschouwen.

    ABVV

    Samen sterk !

  • April 25

    Koekelberg ondertekent het Charter Armoede & Ondewijs niet !

    Op dinsdag 8 april 2008 ondertekenden een zeventigtal Brusselse Nederlandstalige scholen, en partners van het Brussels Nederlandstalig onderwijs, het Charter Armoede en Onderwijs.
    Het gemeentebestuur van Koekelberg, met sp.a'er Robert Delathouwer als schepen, tekende dit platform niet.
    Het moment om hem aan de tand te voelen tijdens de gemeenteraad van 17 april ll.

    Het Charter Armoede en Onderwijs is een initiatief van de Lokale Overlegplatforms voor het Basis- en het Secundair Onderwijs, en het Brussels Platform Armoede. Met dit charter willen de ondertekenaars hun wil tot onderlinge samenwerking in het kader van de strijd tegen armoede via het onderwijs gestalte geven. Het doel van hun engagement is zowel de toegankelijkheid van de scholen voor de gezinnen, als omgekeerd de toegankelijkheid van de gezinnen voor de scholen vergroten. Het charter is voor hen een instrument om blijvend naar elkaar toe te groeien in de strijd tegen armoede. De ondertekenaars willen dat doen rond drie belangrijke thema’s :
    • Communicatie : om de betrokkenheid van ouders met het schoolgebeuren te stimuleren, de communicatie tussen ouders en leerkrachten te verbeteren en aldus onderling wantrouwen weg te nemen.
    • Kostenplaatje : leerplichtonderwijs is gratis. Maar, ondanks de vele maatregelen van minister Vandenbroucke, worden ouders toch nog geconfronteerd met, vaak hoge, schoolfacturen. Dat is en blijft een zware last voor veel gezinnen.
    • School als onderdeel van een sociaal netwerk : de school mag niet alleen gezien worden als ‘leerinstelling’. Scholen kunnen een centrale rol spelen in een netwerk naar naschoolse opvang, jeugdverenigingen of sportclubs.
    De strijd tegen armoede moet ook in het onderwijs gevoerd worden. Het Brussels Hoofdstedelijk Gewest genereert de meeste rijkdom van ons land. Toch is nergens de kloof tussen rijk en arm zo groot als in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Achter de imposante gebouwen en instellingen, de rijkelijke winkels tikt de tijdbom van groeiende armoede. Jongeren uit die armoedige buurten zijn vaak slecht of niet opgeleid en maken weinig of geen kans op duurzame, degelijke en reguliere tewerkstelling. Ook in Koekelberg is dat het geval : met zijn allen nemen we jaarlijks kennis van de werkloosheidsgraad in Koekelberg, die flink boven het gewestelijk gemiddelde ligt. Wat betreft inkomens scoort Koekelberg ook niet goed : het inkomen van de modale Koekelbergenaar ligt flink onder het gewestelijk gemiddelde. Armoede is een realiteit in onze gemeente. Armen zijn meestal uitgesloten op alle levensdomeinen. Meer dan 15% van de Brusselaars heeft niemand om in tijd van nood terug te vallen. Zo’n 25.000 Brusselse gezinnen staan op wachtlijsten voor een sociale woning. Omdat ze niet fatsoenlijk wonen, krijgen kinderen minder kansen om te studeren. Nochtans, het recht op onderwijs is een fundamenteel mensenrecht. Gevolg van het niet studeren is dat ze geen diploma hebben en dat hun kansen op fatsoenlijk werk slinken. Zo blijven ze in de kringloop van armoede.

    Meer dan zeventig partners dit charter over armoede en onderwijs. Het schoolbestuur van gemeentelijke basisschool ‘de kadeekes’, het gemeentebestuur van Koekelberg, waar sp.a Koekelberg deel van is, was hier niet bij.

    Nochans engageert het gemeentebestuur zich al jaren om de schookosten te beperken : er is een jaarlijkse maximumfactuur. Zwemmen wordt zo goedkoop mogelijk gehouden, door de verplaatstingen met het, gratis, openbaar vervoer te organiseren. Gemeentelijke basis 'de kadeekes' doet echte inspanningen om ouders te betrekken via een actieve vriendenkring en schoolopbouwwerk. De kadeekes spelen een centrale rol in de lokale buitenschoolse opvang en werken nauw samen met bijvoorbeeld Buurtsport…

    En toch heeft Koekelberg dat charter niet ondertekend.
     
    Uit zijn antwoord blijkt dat Robert Delathouwer achter de inhoud van het charter Armoede en Onderwijs, maar is van mening dat de inhoud haaks staat op het huidige gevoerde inschrijvingsbeleid in het Brussels Nederlandstalig Onderwijs. De kampeerbeelden getuigen dat het hiermee fout zit : niet de onmondigen of diegenen die geen middelen hebben doen mee aan dat kampeergedoe.. Ouders die in aanmerking komen voor het GOKbeleid blijven verstoken. De discriminerende periodes – en vooral de doelgroepenquota – zijn in in strijd met de filosofie van het charter : kinderen worden niet toegelaten op school en blijven aldus verstoken van onderwijs.
    De leerplicht is een federale materie : de gemeenschappen dienen dan ook onderwijs te organiseren voor alle kinderen, ongeacht hun afkomst, ongeacht de taal die ze thuis spreken. De enige reden om kinderen te weigeren is dat er – materieel – geen plaats is en dat het daardoor onveilig zou zijn of dat het onderwijsklimaat niet goed zou zijn. En als er geen plaats is, moet er plaats bijkomen.
    Robert is, net zoals ik, van mening dat alle kinderen moeten vinden op school : Nederlandstalige kinderen moeten sowieso plaats vinden in het Nederlandstalig onderwijs (als ze dat willen !). Anderstaligen ook. Voor hem kan alleen voorrang gegeven worden aan broertjes en zusjes van kinderen die al op school zitten, en aan kinderen die in de buurt wonen. Alle andere formules zijn discriminerend. Als geboren Brusselaar weet hij wat taaldiscriminatie betekent.
    Het niet ondertekenen van het Charter Armoede en Onderwijs vervolgt de lijn die we vorige legislatuur uitstippelden (zie eerdere stukjes van mijn hand) : het is een duidelijk signaal aan de lokale onderwijsplatforms en de hogere overheid. Pas het inschrijvingsbeleid aan ! Onze scholen moeten plaats bieden aan alle kinderen.
    April 13

    Met zijn allen goed sicko ?

    De Belgische ziekenhuizen zitten opgezadeld met meer dan 400 miljoen euro achterstallige facturen. De patiënten moeten steeds meer uit eigen zak betalen : tot een vierde van de kosten !

    Antwoord van de verzekeraars : hogere premies. Vooral voor diegenen die de zorg het meest nodig hebben. Winstgevende (lees : jonge, gezonde, niet-rokende) patiënten worden gelokt. Ouderen, chronisch zieken, gehandicapten, werklozen, alleenstaande ouders, diegenen met lagere inkomens en de meeste gezondheidsproblemen worden geweerd. Wetenschappelijke rapporten bewijzen het : armoede leidt tot ziekte en ziekte leidt tot armoede. Meer dan 10% van de Belgische gezinnen stellen doktersbezoek uit ! bij de lagere inkomensgroepen is dat 20% en in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest kennen we pieken tot 30%. En als er dan al beroep gedaan wordt op een arts... is het meestal de spoedarts : hier wordt de betaling uitgesteld.

    En dan hebben we het nog niet gehad over de kost van geneesmiddelen of van rusthuizen.

    Van solidariteit gesproken !

    Het Belgisch sociale zekerheidssysteem : het beste ter wereld ? Een verzekering tegen armoede ?

    Voor het derde jaar op rij wordt het aantal armen in ons land geschat op zo’n anderhalf miljoen mensen : ongeveer 15% van de bevolking (11% in Vlaanderen en zo’n 17% in Wallonië, voor Brussel schat men die cijfers op meer dan 25%. Leve de hoofdstad van Europa!). Mooi, voor een Westeuropees beschaafd land in de enentwintigste eeuw. De welvaart is verdeeld. En hoe ?! Huurders kunnen de huur niet meer betalen. In sommige gevallen weten eigenaars er wel raad op : Nasci ondervindt dagelijks dat steeds meer alleenstaande moeders hun huur in natura betalen. Sex voor een dak. Maar, dan is er nog geen verwarming of elektriciteit. Om van brood op de plank nog te zwijgen.

    Intussen verkondigt Guy Quaden, de gouverneur van de Nationale Bank dat de inflatie de komende maanden boven de 2% zal blijven. M.a.w. de prijzen zullen nog meer blijven stijgen : onze zuurverdiende centen worden nog minder waard.

    Maar, de patroons zijn niet tegen de automatische koppeling van lonen aan de index. Het systeem moet alleen gemoderniseerd worden. En modernisering kennen we : in de jaren negentig werd het indexsysteem al uitgehold. We merken het aan onze energierekening. Het generatiepact was ook een moderniseringstruuk : langer werken voor minder pensioen...

    En intussen wordt de kloof tussen arm en rijk steeds groter. In het Brussels Hoofdstedelijk gewest is de kloof tussen arm en rijk tussen 2001 en 2005 aanzienlijk gegroeid : het aandeel van de 10% armsten in het totale inkomen van het gewest is zomaar eventje gehalveerd. Het aandeel van de 10% rijksten steeg van 29% tot 34%. “Verontrustend”, omschrijft een studie van het Brussels Observatorium. “Verontrustend”, zeggen anderen... Een derde van de Brusselse kinderen wordt in armoede geboren ! Hun toekomst is verzekerd : generatie-armoede.

    2008 : steeds meer inkomensongelijkheid en bestaansonzekerheid.

    Het antwoord van de arbeidsmarkt is steeds meer flexibele, tijdelijke of deeltijdse contracten. Met dito inkomen uiteraard. En een navenant spijzen van de sociale zekerheid...

    Wat me vooral stoort zijn de suggesties van sommigen om het probleem aan te pakken : regionalisering, privatisering, lagere lonen, ...

    NIMBY’s !

    Nochtans ligt de oplossing hoofdzakelijk in jobcreatie (dixit Prof. Dr. Barones Bea Cantillon) : werkloosheid verklaart in hoofdzaak armoede. Maar, de nieuw te creëren jobs moeten duurzaam en kwalitatief zijn (dus een degelijk inkomen generen !). “Anders zijn er gewoon meer armen die werken”, zegt Henk Termote van het Steunpunt tot bestrijding van armoede en sociale uitsluiting. Het fenomeen van ‘working poor’ bestaat al. Het is een schande. We kunnen het best missen.

     

     

    http://www.armoedebestrijding.be/

    March 14

    Koekelbergenaar van het jaar - ed. 2008

    Elk jaar organiseert de club Henri Vanhuffel de uitreiking van de prijzen aan de Koekelbergenaars van het jaar. Mensen, verenigingen of instellingen die zich tijdens het voorbije jaar verdienstelijk hebben getoond, een bijzondere bijdrage leverden tot de onderlinge verstandhouding in onze gemeente, een bijzondere sociale prestatie leverden, of een uitzonderlijk moedige daad stelden worden aldus openlijk bedankt. Zij worden dan ook als voorbeeld gesteld voor de gemeenschap. Een tweede prijs wordt gegeven voor een prestatie die een carrière omvat, of een jarenlange inspanning overbrugt. We noemen dit de prijs van de “Koekelbergenaar voor het leven”.

     
    DE PRIJS VOOR DE KOEKELBERGENAAR VAN HET JAAR
    wordt toegekend aan de heer Alfons TASSENON

    De prijs van de Koekelbergenaar voor het jaar wordt in 2008 toegekend aan de heer Alfons TASSENON voor zijn vrijwillig en doorgezet engagement in 2006 en 2007 om een muzikaal ensemble op te richten met muziekamateurs uit Koekelberg. Niet alleen dit muzikale engagement heeft de jury bekoord, maar eveneens het vrijwilligerswerk. Bovendien heeft de Koek’Sound Band zich ook geëngageerd in het begeleiden van en optreden bij feesten die in de gemeente door verscheidene verenigingen worden georganiseerd. Door de heer Alfons TASSENON figuurlijk in de bloemetjes te zetten heeft de jury ook de inzet van alle leden van de Koek’Sound Band willen onderstrepen, in de hoop dat zij nog lang zullen doorgaan met zich te amuseren, en ook de anderen daarvan te laten genieten.
     
     
    DE PRIJS VOOR DE KOEKELBERGENAAR VOOR HET LEVEN
    wordt verleend aan de heer Felix MATTERNE
     
    Voor de bijzondere prijs van Koekelbergenaar voor het Leven heeft de jury besloten iemand te nomineren die bijna zijn hele leven heeft doorgebracht in onze gemeente. Na een carrière als zelfstandig drukker heeft Felix MATTERNE zich geïnteresseerd blijven verdiepen in het Koekelbergse verenigingsleven. Lid van de gemeentelijke seniorenraad, is hij onder meer met Josiane COHEN een van diegenen die altijd klaar staan om aktief en als vrijwilliger mee te werken aan verscheidene aktiviteiten in de gemeente. Sedert 2007 is hij eveneens voorzitter van de Brusselse dialectvereniging « de Manne van de Platou », die met de steun van de Koning Boudewijnstichting een project hebben opgezet rond het Elisabethpark. Voor al deze redenen verdient Felix MATTERNE zonder enige twijfel om opgenomen te worden in de lijst van verdienstelijke Koekelbergenaren voor het leven.
     
    Koekelbergenaars van het jaar 2008 quater
    Felix Matterne & Alfons Tassenon
     
    March 09

    Verenigen is de toekomst

    Caroline Gennez liet op 5 maart 2008 een klein bommetje ontploffen op de federale regerings(onderhandelings)tafel. Een kind kopen is blijkbaar gemakkelijker dan een regering vormen in dit land. Omdat er negen maanden na 10 juni 2007 nog geen echte federale regering is, stelde ze een alternatief voor : blauw eruit, rood en groen erin. Rood zit er maar gedeeltelijk in : alleen langs franstalige kant.

    Een interessant alternatief ? Inderdaad, die piste is nog niet onderzocht. Veel koopkrachtverhogende maatregelen hebben we nog niet gezien van Verhofstadt III.

    Maar, zoals een slagkrachtige Leterme zegt : de begroting staat vast. Ze doen met zijn vijven verder.

    Voor Caroline en de haren zal er niets meer op zitten dan oppositie voeren. De keuze die net na de verkiezingen al gemaakt was.

    Aan opposite voeren is niets fout : ook van daaruit kan gewogen worden op het beleid. Anderen hebben het al getoond : welke anderen dan nog !!! Hun inhouden moeten niet overgenomen worden. Vanuit de methode kan geleerd worden : bruggen bouwen,  tussen de mensen !

    Nog interessant was de reactie van Caroline Gennez op het voorstel van Erik De Bruyn : PVDA , SP.a en de eenheid van links.

    De PVDA ondergaat een vernieuwingskuur : met Peter Hertogen wil die partij antwoorden bieden op de dagelijkse vragen van mensen, veeleer dan hoogdravende theorieën afsteken.

    De SP.a wil dat toch ook ?

    Het is zeer positief dat Caroline Gennez een mogelijke samenwerking per definitie niet uitsluit. De sociaal-democratie heeft hierrond de laatste jaren heel wat ervaring opgedaan. Denken we aan Het Sienjaal,  het Drie-Appeltjesproject in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, SP-aga! en natuurlijk het kartel SP.a-SPIRIT. De ervaringen zijn er : zowel positief als negatief. De lessen kunnen getrokken worden.

    Het is voor de SP.a tijd om ook ter linker zijde te gaan werken : en de PVDA moet een eigenheid behouden. Maar, dat mag de eenheid van links niet in de weg staan. “Links heeft nood aan overwinningen”. En dat kunnen we alleen samen. Zo blijven we ook bestaan.

    De schrik voor elkaar is de grootste vijand voor links. Of is het een schrik voor zichzelf. Het is toch niet : de schrik voor links ? Dat zou pas een contradictie zijn.

    De linkerzijde vindt zichzelf niet altijd terug in de SP.a. Maar, ook niet bij de PVDA. Denken we maar aan CAP, SAP, LSP, KP en andere kleine linkse groepen... Ofzelfs het ACW. Verdeeldheid, waar rechts van profiteert.

    Ideologisch pure zuiverheid, geschoeid op één strikte lijn is niet meer van deze tijd : ieder moet zijn eigen accenten houden. Links heeft nood aan een sterke organisatie, een diepere visie en een scherper profiel. Alles op maat van mensen van vlees en bloed, met hun eigenheid, met antwoorden op hun dagelijkse vragen en problemen. Links moet die dingen kunnen vinden, binnen een gemeenschappelijk kader, dat verenigt en niet verdeelt.

    De nieuwe linkse progressieve generatie moet daaruit groeien, zonder vrees voor zichzelf : het sienjaal is gegeven. Het socialisme moet verenigen. Niet verdelen.

    Koekelbergenaar van het jaar - Koekelbergeois de l'année

    Prijsuitreiking
     
    Koekelbergenaar van het jaar
     
     
    dinsdag 11 maart 2008 - 20u
     
    Stepmanhuis
    Leopold II laan 250
    1081 Koekelberg
     
     
    Club Henri Vanhuffel
     
    Remise des prix
     
    Koekelbergeois de l'année
     
     le mardi 11 mars 2008 - 20h
     
    Maison Stepman
    250, Bd. Léopold II
    1081 Koekelberg
     
    Iedereen welkom - Bienvenue à tous
    February 15

    15 maart 2008 : op stap naar... en route vers...

    Oudenaarde & Geraardsbergen

    Bezoek van Oudenaarde en  Geerraardsbergen 15 03 2008 033 

     

     

     

    Programma/programme

    08u45: Vertrek/départ Vanhuffelplein/Place Vanhuffel
    09u00: Vertrek/départ Bastenakenplein:Place de Bastogne
    10u15: Oudenaarde: koffie + ontbijtkoek
    11u00: Bezoek aan het Stadhuis + zijn beroemde wandtapijten
    13u00: Middagmaal in  restaurant "Rembrant" in St.Maria-Horebeke
    15u30: Geraardsbergen: bezoek aan 'Manneken Pis': Is dat nu de echte?

    Of is het toch de Brusselse ? Uitleg door lokale kenner + bezoek van museum 'Manneken Pis' - Vrij bezoek aan Geraardsbergen

    17u00: Degustatie mattetaarten in Hotel-brasserie 'Grupello' Verhaegenlaan - stationsplein
    18u00: Vertrek huiswaarts - départ à Koekelberg
    19u00: Koekelberg


     

    Prijs/prix:        € 35,00 (bus, koffie + mattentaart, menu + inkom + gids)

     

     

     

    Inschrijvingen/inscriptions:

    Par versement sur le numéro de compte 068-2298861-85 (marquer combien de personnes participent) /door storting op het rekeningnummer 068-2298861-85 van S'Plus Brussel (met vermelding van het aantal deelnemers)

     

     

    Eerst telefonisch inschrijven en bellen naar/Veuillez d'abord téléphoner à:

    Dirk Lagast – 0485 58 47 27 of/ou Rohnny Buyens, S'Plus – 0476 54 58 69

    February 12

    Decent Work - Decent Life !

    Sign the Call to action for Decent Work Decent Life 
     

    Despite the world economic boom, most of the world’s population are not seeing their lives improve as a result. As well as significant open unemployment, many are underemployed, or not paid for work performed. Half of the world’s workforce earns less than 2 $ a day. 12.3 million women and men work in slavery. 200 million children under the age of 15 work instead of going to school. 2.2 million people die due to work-related accidents and diseases every year. People in developed and developing countries work more for less money, and more and more people – overwhelmingly women - are forced to make their living in the so-called informal economy, without social protection or rights and in precarious jobs. Meanwhile, companies are using the threat of outsourcing to drive down wages and hard fought for rights such as the right to collective bargaining and to strike. Trade unionists that fight these trends are dismissed, threatened, jailed and even killed. Only an international system based on solidarity and respect for people’s rights, as enshrined in United Nations and International Labour Organisation (ILO) conventions, can put a stop to these trends. We call on our governments to sign these conventions, to implement them urgently and to put decent work at the heart of their policy-making.

    In July 2006, governments at the UN Economic and Social Council adopted a Ministerial Declaration whose first article states: “We are convinced of the urgent need to create an environment at the national and international levels that is conducive to the attainment of full and productive employment and decent work for all as a foundation for sustainable development.” Their call must be matched by ratification and implementation of the ILO's standards, at the same time as international agencies use the UN’s new Toolkit for Mainstreaming Employment and Decent Work as a first step towards fostering greater policy coherence and convergence for implementing the promise of Decent Work for All. The time to start implementing these promises is now.
    We believe that decent work is central to eradicating poverty, improving the lives of women and men and enabling people to live in peace and dignity. We hence call on decision-makers urgently to:
    1. Decent work: Reaffirm the contribution stable and quality jobs make to a healthy economy and just and equal communities by implementing inclusive strategies for full and productive employment, including for those currently working in the so-called informal economy who need rights and justice to defend their interests. All people have the right to work, to good working conditions and to sufficient income for their basic economic, social and family needs, a right that should be enforced by providing adequate living wages.
    2. Rights: Workers’ rights to form and join trade unions and bargain collectively with their employer are fundamental to realising decent work, and all international organisations, governments and businesses must live up to their responsibilities to respect workers’ human rights.
    3.Social protection: Strengthen and broaden social protection coverage by ensuring access to social security, pensions, unemployment benefits, maternity protection and quality health care to all. These benefits should be available to everyone, including workers in the so-called informal economy.
    4. Trade: Change unfair trade rules and ensure that trade agreements are used as an instrument for decent work, sustainable development and empowerment of the world’s workers, women, the unemployed and the poor. Binding mechanisms for the promotion and enforcement of decent work, including core labour standards, must be included in trade agreements. Governments must stop making trade deals which hurt the poor, create unemployment and lead to exploitation. The demands of workers’ organisations and the rest of civil society must be listened to.
    5. Debt: Ensure that the priorities of the international financial institutions incorporate social and environmental concerns. Particularly, loan and debt conditions which force countries to deregulate labour markets, reduce public spending and privatise public services at the cost of access and quality must be stopped. All projects funded by these institutions must adhere to core labour standards in their implementation.
    6. Aid: Ensure that governments keep their commitment to increase the level of official development aid of rich countries to at least 0.7% of GDP. Adequate financing for development is imperative if the UN’s Millennium Development Goals are to be reached.
    7. Migration: Ensure that migrant workers are not exploited and enjoy the same rights as other workers by ratifying the relevant ILO Conventions and the 1990 UN Convention on the Protection of the Rights of All Migrant Workers and Members of their Families.
    Sign the call - Teken de oproep - Signez l'appel :

     

    February 01

    De markt regelt zichzelf wel

    Dat heb ik onthouden uit de commentaar van de welsprekende bruggraaf en eregouverneur van de Nationale Bank, Fons Verplaetse, deze morgen (vrijdag 1 februari 2008) in DE OCHTEND, het actuaprogramma van Radio 1.

    Met dergelijke onzin worden we al maanden rond de oren geslagen.

    Wat ik – en samen met mij duizenden andere mensen van dit land – dagelijks in mijn portemonnee voel is dat het leven flink duurder wordt. Niet alleen de brandstofprijzen zijn onbetaalbaar. Neen, ook de prijzen van voeding, medische kosten, wonen en andere basisproducten nemen steeds een grotere hap uit mijn budget. Aan inkomstenzijde veranderd er echter niets.

    De federale regering heeft als kerstgeschenk beloofd dat er maatregelen zouden genomen worden om de koopkracht te versterken. We wachten nog op dat geschenk... tot Pasen misschien.... Of zullen we het moeten doen met de uitbreiding van het stookoliefonds ? Dan zullen het “vijgen na” worden, vrees ik.  

    Maanden terug kondigde de distributiesector aan dat het niet gedaan zou zijn met de stijging van de prijzen van basisproducten. De Carrefour-top sprak zelfs van verhogingen tot 10%.

    In De Morgen lezen we dat de Belgische inflatie vorige maand zomaar eventjes 3,46 procent bedroeg. De sterke prijsstijging is voornamelijk te wijten aan.... de forse prijsverhogingen voor voedsel en energie. Je GSM, de flatscreen en je Porsche worden misschien goedkoper, maar je dagelijks brood wordt stilaan onbetaalbaar. Leve de vrijmaking van de broodprijs !

    En wat is het antwoord van onze topeconomen en bedrijfsleiders ? “Schaf die ellendige loonindex af”, riep Jean-Claude Trichet, de voorzitter van de Europese Centrale Bank hardop ! Hier volmondig gevolgd door topmannen van VBO, Unizo en andere patroonsorganisaties. De loonindex is een blok aan hun been.

    Voor loontrekkenden of mensen die van een uitkering moeten leven is die index een garantie dat hun inkomen, althans een heel klein beetje, de prijsstijgingen tracht bij te benen. Het indexmechanisme is een middel om de armoede bij een groot deel van de bevolking tegen te gaan, of op zijn minst minder hard te laten toeslaan. Een heel klein beetje, dat wel : Dehaene heeft destijds de zg. gezondheidsindex uitgevonden, waarbij hij een heleboel dagelijkse producten uit de korf gewipt heeft. Heel gezond voor de bedrijven en voor het kapitaal. Heel wat minder gezond voor kleine en middelgrote inkomens uit arbeid...

    Unizo beweert zelfs dat de koopkracht gestegen is ! De stakers voor meer koopkracht zitten er waarschijnlijk naast : zij denken waarschijnlijk alleen maar dat de koopkracht gedaald is. Net zoals ikzelf, samen met de honderdduizenden anderen.

    Een boodschap dat de markt zichzelf wel zal regelen, is pure demagogie. Daar heb ik niet veel aan : de rekeningen stijgen en mijn inkomen niet.

    Het is tijd dat er echte maatregelen komen om de koopkracht te verhogen : een fikse loonsverhoging en een echt indexmechanisme. Het bedrijfsleven zal wel op zijn achterste poten staan : er is immers geen geld. Honderd jaar geleden was dat ook een argument om geen loonsverhogingen toe te staan. Na strijd is die er toch gekomen en hebben de Belgische werkers een mensenwaardig bestaan kunnen opbouwen.

    Dat er geen geld is, zijn oude koeien : pure demagogie dus. Een westeuropees beschaafd land als België moet alle mogelijke maatregelen nemen om armoede te beknotten en inkomenskloven te overbruggen. Meer gelijkheid op economisch vlak is de basis voor menswaardige samenleving, waarbij het goede onder zoveel mogelijk mensen verdeeld is, opdat ze er allen kunnen van meegenieten. Al de rest zijn fabeltjes.

    De markt regelt zichzelf wel : intussen neemt de armoede toe. En dat is geen fabeltje !

    January 13

    Op naar een links, duurzaam sociaal-economisch alternatief !

    Tijdens de nieuwjaarsreceptie van GROEN! (12 januari 2008) riep Mieke Vogels op voor een progressieve frontforming, rond een duurzaam sociaal-economisch alternatief voor oranje-blauw (met en zonder rood).

    Hiermee beet zij de spits af voor een constructieve oppositie, die een echt alternatief kan bieden op rechts. Linkse partijen zijn niet hypocriet : zij kunnen wel degelijk een alternatief formuleren.

    De vraag is natuurlijk wie die progressieven zullen zijn die moeten samenwerken voor een duurzaam, sociaal-economisch alternatief.

    SPIRIT voerde vorige week al actie voor een echte index : eentje waar de basisprodukten in zitten en waar porches en andere luxeprodukten uit verdwijnen. Een actie rond een idee dat SP.a voorzitter Caroline Gennez in december vorig jaar lanceerde in HUMO. Een sch